ค้างคาวไม้เยาวชน

โดยทั่วไปแล้วไม้ตีคอมโพสิตหรือไม้ตีโลหะจะถูกห้ามในการแข่งขันอย่างเป็นทางการ เว้นแต่จะได้รับการอนุมัติอย่างชัดเจนจากหน่วยงานกำกับดูแล อาจอนุญาตให้ใช้ไม้ตีที่ทำจากวัสดุประสาน เช่น โลหะผสม ไม้ลามิเนต หรือวัสดุผสมไม้ไผ่ หากได้รับการรับรองว่าใช้งานได้

หากไม้ตีมีลักษณะเป็นถ้วย ส่วนที่กลวง-จะต้อง:

ต้องไม่ลึกเกิน 1 นิ้ว (2.54 ซม.)

มีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 1 ถึง 2 นิ้ว (2.54 ถึง 5.08 ซม.)

โค้งงอได้เรียบเนียนโดยไม่มีการเติมสารหรือวัตถุแปลกปลอม

พื้นที่ด้ามจับต้องไม่เกิน 18 นิ้ว (45.72 ซม.) จากลูกบิด ส่วนนี้สามารถห่อหรือเคลือบด้วยสารเสริมการยึดเกาะ- เช่น น้ำมันสน อย่างไรก็ตาม หากใช้งานมากเกินไปจนเกินขีดจำกัด 18 นิ้ว จะทำให้ไม้ตีผิดกฎหมายสำหรับการใช้เล่นเกม

นอกจากนี้ ไม่อนุญาตให้ใช้ไม้ตีสีในเกมควบคุม เว้นแต่จะได้รับอนุมัติจากผู้จัดงาน

วัสดุ

ค้างคาวไม้

ไม้ตีแบบดั้งเดิมทำจากขี้เถ้า เมเปิ้ล หรือไม้เบิร์ช ให้ความรู้สึกคลาสสิกและใช้กันอย่างแพร่หลายในลีกอาชีพ อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะแตกหักและต้องมีการจัดการอย่างระมัดระวัง

ค้างคาวคอมโพสิต

ไม้ตีคอมโพสิตผลิตจากวัสดุอัด เช่น ไม้ป็อปลาร์ ไม้เมเปิล และแผ่นไม้อัดไม้ไผ่ ค้างคาวเหล่านี้-บางครั้งเรียกว่า "ค้างคาวอัด" "ค้างคาวสังเคราะห์" หรือ "ค้างคาวไม้ไผ่"-ผสมผสานความยืดหยุ่นของไม้เข้ากับความทนทานของโลหะ ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นและความเสี่ยงที่จะแตกหักลดลง ทำให้เหมาะสำหรับการฝึกซ้อมและระดับมือสมัครเล่น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากประสิทธิภาพที่เพิ่มขึ้น พวกเขาจึงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขันอย่างเป็นทางการระดับนานาชาติส่วนใหญ่

อย่างไรก็ตาม หน่วยงานกำกับดูแล เช่น สมาพันธ์ซอฟท์บอลเบสบอลโลก (WBSC) มองว่าไม้ตีผสมเป็นเครื่องมือในการเปลี่ยนผ่านไปสู่มาตรฐานไม้ทั้งหมด- ในการแข่งขันระดับเยาวชนและระดับโรงเรียน-ในประเทศ ค้างคาวโลหะผสมยังคงใช้อยู่เป็นครั้งคราว แม้ว่าการปรากฏตัวของพวกมันจะจางหายไปเนื่องจากกฎระเบียบที่เข้มงวดขึ้น

ไม้ตีอลูมิเนียม

ไม้ตีอะลูมิเนียมซึ่งครั้งหนึ่งเคยได้รับความนิยมในด้านน้ำหนักเบาและความยืดหยุ่น ปัจจุบันไม่ค่อยมีการใช้ในการแข่งขันระดับนานาชาติระดับบนสุด- ยังคงพบเห็นได้ในลีก-ระดับโรงเรียนหรือลีกสมัครเล่นบางลีก แต่จะค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยตัวเลือกไม้หรือคอมโพสิต