พื้นฐานวิทยาศาสตร์การกีฬาของการฝึกกระโดดยิมนาสติก
หลักกลศาสตร์
1. กฎข้อที่สามของนิวตัน (การกระทำและปฏิกิริยา)
เมื่อนักกีฬาก้าวขึ้นไปบนกระดานกระโดดน้ำ พวกเขาใช้แรงลงซึ่งสร้างแรงปฏิกิริยาที่เท่ากันซึ่งจะขับเคลื่อนร่างกายขึ้น
2. หลักการแปลงพลังงาน
พลังงานจลน์ของนักกีฬา (วิ่ง-) + พลังงานศักย์ (ความดันลง) จะถูกเก็บไว้ในสปริงของกระดานกระโดด ซึ่งจะแปลงพลังงานนี้เป็นแรงสปริงขึ้น/ไปข้างหน้า
3. หลักการของแรงกระตุ้นและโมเมนตัม
ยิ่งเวลาก้าวสั้นลงและแรงมีสมาธิมากขึ้น แรงสะท้อนกลับก็จะมากขึ้นและการกระโดดก็จะยิ่งเด่นชัดมากขึ้นเท่านั้น
ข้อเท้า: งอฝ่าเท้าอย่างรวดเร็วเพื่อดันร่างกายขึ้น
เข่า: งอและยืดออกเพื่อสร้างแรงและดูดซับแรงกระแทก
สะโพก: ขยายออกอย่างระเบิด เพื่อกำหนดความสูงและระยะทางในการกระโดด
1. ศูนย์ควบคุมแรงโน้มถ่วง
ในระหว่างการวิ่ง-ขึ้นและลง- นักกีฬาจะต้องรักษาจุดศูนย์ถ่วงให้มั่นคง ไม่เช่นนั้นการกระโดดจะเปลี่ยนไปได้ง่าย
2. มุมบินขึ้น
มุมที่ใหญ่เกินไปส่งผลให้มีความสูงในแนวตั้งสูงแต่ระยะห่างในแนวนอนไม่เพียงพอ
มุมที่เล็กเกินไปส่งผลให้ความเร็วแนวนอนสูงแต่การเดินทางทางอากาศไม่เพียงพอ
มุมที่เหมาะสมควรได้รับการปรับตามเหตุการณ์ (เช่น ห้องนิรภัย แถบแนวนอน)
3. การยืด-วงจรการย่อ (SSC)
เมื่อก้าวออกจากกระดานกระโดดน้ำ กล้ามเนื้อและสปริงจะกักเก็บพลังงานไปพร้อมๆ กัน โดยปล่อยออกอย่างรวดเร็วเพื่อให้กระโดดได้สูงสุด
ป้ายกำกับยอดนิยม: ยิมนาสติกลีลาสปริง ผู้ผลิตยิมนาสติกลีลาสปริง ซัพพลายเออร์ โรงงาน
