เทปพันกล้ามเนื้อ

ผลกระทบของเทปกายภาพต่อระยะการเคลื่อนไหว (ROM) ของข้อต่อเป็นที่เข้าใจกันในปัจจุบันว่าแสดงออกได้สองวิธี ประการแรก ไม่ว่าเทปกายภาพจะจำกัดระยะการเคลื่อนที่เดิมของข้อต่อหลังการใช้งานหรือไม่ ประการที่สอง เทปกายภาพสามารถปรับปรุง ROM ได้หรือไม่ เดมูรา และคณะ พบว่าเทปกายภาพไม่ได้จำกัด ROM ข้อเข่าทั้งก่อน ระหว่าง หรือจนหมดแรงระหว่างออกกำลังกายอย่างหนัก การศึกษาบางชิ้นยังระบุด้วยว่าเทปกายภาพไม่ได้จำกัด ROM เมื่อเปรียบเทียบกับเทปกีฬา และผลลัพธ์ในเรื่องนี้ก็เป็นข้อสรุปได้ อย่างไรก็ตาม เทปกายภาพสามารถปรับปรุง ROM ได้หรือไม่ยังไม่ชัดเจน

การวิจัยของโยชิดะพบว่าการใช้เทปกายภาพไม่ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการยืดลำตัวและการงอด้านข้าง แต่สามารถเพิ่มช่วงการเคลื่อนไหวงอได้ ซึ่งบ่งชี้ว่าเทปกายภาพมีผลกระทบเชิงบวกต่อ ROM ในบุคคลที่มีสุขภาพดี เมอริโนและคณะ แสดงให้เห็นว่านักไตรกีฬามีประสบการณ์ที่ดีขึ้นในการนั่งงอไปข้างหน้า และเพิ่ม ROM ในเอ็นร้อยหวาย กล้ามเนื้อหลังส่วนล่าง และกระเพาะอาหารหลังการบันทึกเทปกายภาพ การศึกษาบางชิ้นแนะนำว่าเทปกายภาพสามารถปรับปรุง ROM หลังจากได้รับบาดเจ็บ เมอร์เรย์พบว่าเทปกายภาพช่วยปรับปรุง ROM ที่ใช้งานได้อย่างมีนัยสำคัญหลังจากการสร้างเอ็นไขว้หน้า (ACL) ใหม่ กอนซาเลซ และคณะ แสดงให้เห็นว่าการใช้เทปกายภาพช่วยปรับปรุงการเคลื่อนไหวของคอได้ทันทีในคนไข้ที่มีความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับแส้แส้เฉียบพลัน-

การวิจัยของ McConnell แสดงให้เห็นว่านักกีฬาขว้างที่มีอาการบาดเจ็บเรื้อรังมีช่วงการเคลื่อนไหวแบบไดนามิกมากขึ้นหลังจากติดเทปกายภาพ ซึ่งเข้าใกล้ช่วงไดนามิกของนักกีฬาที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ กลไกหนึ่งที่เป็นไปได้ในการปรับปรุง ROM คือ ROM เกี่ยวข้องกับความรุนแรงของความเจ็บปวด ดังนั้นเทปกายภาพศาสตร์จึงลดการตอบสนองต่อความเจ็บปวดระหว่างการเคลื่อนไหวของข้อต่อ จึงเป็นการเพิ่ม ROM กลไกที่นำเสนออีกประการหนึ่งสำหรับผลของเทปกายภาพต่อ ROM ที่ทำงานอยู่ก็คือ เพิ่มการไหลเวียนโลหิตที่บริเวณที่บันทึกเทป และการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยานี้ส่งเสริมการเพิ่มขึ้นของ ROM ของกล้ามเนื้อ

นักวิชาการหลายคนเชื่อว่าเทปกายภาพช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึง เพิ่มการรับความรู้สึกในบริเวณที่ได้รับผลกระทบ บรรเทาความเจ็บปวดและความกลัวทางจิตของผู้ป่วย และเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้ ROM ดีขึ้น