บาร์เบลสั้น

เส้นทางบาร์ที่ไม่เป็นธรรมชาติ

หากนักกีฬาปล่อยให้บาร์เบลเคลื่อนออกจากร่างกาย ก็เป็นเรื่องง่ายที่จะล้มเหลวในการเล่นเดดลิฟต์

ยิ่งบาร์เบลอยู่ใกล้ร่างกายมากเท่าไร ความเครียดก็จะน้อยลงที่หลังส่วนล่างเท่านั้น

เมื่อบาร์เบลลอยไปข้างหน้า นักกีฬายกจะต้องดึงบาร์เบลกลับ ไม่เช่นนั้นบาร์เบลจะรบกวนการล็อกเอาต์

"บาร์เบลลอยออก" มักเกิดขึ้นเมื่อนักกีฬายกบาร์เบลเข้าใกล้หน้าแข้งมากเกินไปก่อนที่จะเริ่ม

มีระยะห่างที่เหมาะสมระหว่างบาร์เบลกับหน้าแข้ง (ปกติ 1-2 ซม. ก่อนที่คุณจะโน้มตัว) ซึ่งช่วยให้มีกลไกที่เหมาะสมที่สุด และป้องกันไม่ให้บาร์เบลลอยไปข้างหน้าเมื่อออกจากพื้น

ขาดความบังเอิญและการประสานงาน

บางครั้งเส้นทางของบาร์เบลนั้นถูกต้อง แต่จลนศาสตร์ของนักกีฬาไม่ประสานกัน

โดยปกติแล้วคุณจะต้องขยับขึ้นแล้วถอยหลัง (มุมลำตัวยังคงค่อนข้างคงที่จนกว่าบาร์เบลจะเคลื่อนขึ้นไปที่หัวเข่า จากนั้นลำตัวจะเหยียดตรงจากหัวเข่าไปจนถึงล็อคเอาท์)

คุณต้องพยายามทำให้การเคลื่อนไหวมีความสม่ำเสมอตั้งแต่การทำซ้ำไปจนถึงการทำซ้ำ

ด้วยการฝึกฝน นักกีฬายกจะมีความสม่ำเสมอมากขึ้นในชุดของพวกเขา ในขณะที่ผู้เริ่มต้นจะมีความแปรปรวนอย่างมาก

บางครั้งหลังจากที่กระดิ่งผ่านเข่าไปแล้ว ผู้ฝึกสอนจะมีกระดูกหน้าแข้งยื่นออกมาข้างหน้า และร่างกายส่วนบนจะตั้งตรงในขณะที่ไม่ได้ยืดเข่าออก

นี่ถือเป็นท่ายกน้ำหนักซึ่งไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเดดลิฟต์มาตรฐานและเป็นการทำฟาวล์ในการแข่งขัน

ผ่านการฝึกอบรม สถานการณ์นี้สามารถเปลี่ยนแปลงได้