ลูกฮอกกี้โฟม

กีฬาฮอกกี้มีต้นกำเนิดย้อนกลับไปกว่า 4,000 ปี หลักฐานบ่งชี้ว่าเกมไม้-และ-มีการเล่นในเปอร์เซียโบราณประมาณ 2,000 ปีก่อนคริสตศักราช การพรรณนาที่คล้ายกันนี้สามารถเห็นได้ในโบราณวัตถุของกรีกและอียิปต์ ภาพโล่งอกที่เห็นได้ชัดเจนบนผนังในกรุงเอเธนส์แสดงให้เห็นชายหนุ่ม 6 คนกำลังเล่นเกมที่มีลักษณะคล้ายกับกีฬาฮอกกี้สมัยใหม่ และการแกะสลักในปิรามิดของอียิปต์แสดงถึงฉากไม้-และ-ลูกบอลที่เทียบเคียงได้

ในฝรั่งเศสยุคกลาง เกมนี้เรียกว่า "hoc-quet" ซึ่งหมายถึงไม้เท้าของคนเลี้ยงแกะโค้งที่ใช้ในการตีลูกบอล ในที่สุดคำนี้ก็พัฒนาเป็น "ฮ็อกกี้" หลังจากได้รับการแนะนำให้รู้จักกับอังกฤษ

กีฬาฮอกกี้สมัยใหม่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ในสหราชอาณาจักร ซึ่งขนานกับการเติบโตของฟุตบอลสมัยใหม่ สโมสรฮอกกี้สนามแห่งแรกก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2404 และสมาคมแห่งแรกก่อตั้งขึ้นในลอนดอนในปี พ.ศ. 2418 ซึ่งได้กำหนดกฎเกณฑ์ในยุคแรกอย่างเป็นทางการด้วย ในปี ค.ศ. 1883 ได้มีการนำขนาดสนามที่ได้มาตรฐานมาใช้ ควบคู่ไปกับการใช้ลูกบอลเย็บและไม้แว็กซ์

กีฬาดังกล่าวแพร่กระจายไปทั่วยุโรปและไปยังประเทศต่างๆ ในเครือจักรภพ รวมถึงอินเดียและปากีสถาน ซึ่งกีฬาดังกล่าวได้รับความนิยมเป็นพิเศษ ฮอกกี้หญิงเริ่มขึ้นในลอนดอนในปี พ.ศ. 2430 และกีฬาดังกล่าวเปิดตัวในโอลิมปิกในปี พ.ศ. 2451 การแข่งขันโอลิมปิกหญิงถูกเพิ่มเข้ามาในปี พ.ศ. 2523

ปัจจุบัน กีฬาดังกล่าวได้รับการควบคุมทั่วโลกโดยสหพันธ์ฮอกกี้นานาชาติ (FIH) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1924 และปัจจุบันตั้งอยู่ในเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ องค์กรบริหารจัดการสมาคมสมาชิกมากกว่า 100 สมาคมทั่วโลก

สนามเด็กเล่น

กีฬาฮอกกี้เล่นบนสนามหญ้าสังเคราะห์รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยาว 91.4 เมตร และกว้าง 55 เมตร สนามจะถูกทำเครื่องหมายด้วยเส้นสำคัญหลายเส้น รวมถึงวงกลมยิงปืน (หรือ "D") เส้น 22.9 เมตร เส้นกลาง และจุดโทษ แต่ละประตูมีศูนย์กลางอยู่ที่ปลายสนามที่สั้นกว่า (เส้นหลัง)