เชือกผูกข้อเท้าแบบผูกเชือก

เคล็ดขัดยอก (ข้อเท้าแพลง) ถือเป็นอาการบาดเจ็บที่พบบ่อยที่สุดอย่างหนึ่ง หลายคนไม่ได้จริงจังกับพวกเขา คนส่วนใหญ่มักคิดว่า "พักผ่อนจนกว่าอาการปวดจะลดลงแล้วจะหายดี" เมื่อบางคนไปพบแพทย์หลังจากแพลง มักได้รับคำแนะนำให้ซื้ออุปกรณ์พยุงข้อเท้าเพื่อใช้ในการตรึงการเคลื่อนไหว

ระดับแรก- (ไม่รุนแรง): เอ็นถูกทำลายเล็กน้อยและมีรอยฉีกขาดเล็กน้อย ไม่มีอาการบวมหรือกดเจ็บบริเวณข้อข้อเท้า น้ำหนักปกติ-สามารถแบกและเดินได้ (อาจมีอาการปวดเล็กน้อย)

ระดับที่ 2- (ปานกลาง): เอ็นบางส่วนฉีกขาดโดยมีอาการบวมเล็กน้อย กดเจ็บ และเคลื่อนไหวได้จำกัด อาการปวดจะแย่ลงเมื่อมีการยกน้ำหนัก-และเดิน ซึ่งส่งผลต่อการเดินและการเคลื่อนไหว

ระดับที่ 3- (รุนแรง): เอ็นฉีกขาดโดยสมบูรณ์ด้วยอาการปวดอย่างรุนแรง บวมมาก มีรอยช้ำที่มองเห็นได้ การทรงตัวของข้อข้อเท้ามีจำกัด และอาการปวดจะแย่ลงตาม-การแบกและการเดินของน้ำหนัก

หมายเหตุพิเศษ: อาการบวมและช้ำมักเกิดขึ้นพร้อมกัน การช้ำอาจบ่งบอกถึงการบาดเจ็บของเนื้อเยื่ออ่อน การไหลเวียนบกพร่อง การแตกของหลอดเลือดเฉพาะจุด การบาดเจ็บของหลอดเลือดส่วนปลาย หรือการแตกหัก

ดังนั้น ก่อนที่จะยืนยันการวินิจฉัยที่เฉพาะเจาะจง รอยช้ำควรถือเป็นอาการบาดเจ็บระดับที่สาม- การจัดประเภทการบาดเจ็บจะช่วยให้คุณกำหนดอุปกรณ์พยุงข้อเท้าที่เหมาะสมได้

หลายๆ คนรู้จักการใช้น้ำแข็งประคบทันทีหลังแพลงเพื่อลดการอักเสบและบรรเทาอาการปวด อย่างไรก็ตาม หลายคนมองข้ามความสำคัญของการตรึงการเคลื่อนไหว

หากน้ำแข็งช่วยบรรเทาอาการปวดได้ทันที การตรึงไว้จะรักษาความมั่นคงของบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บ ป้องกันความเสียหายเพิ่มเติม และป้องกันผลที่ตามมาของแพลง{0}}ความไม่มั่นคงของข้อเท้าเรื้อรัง เมื่อข้อเท้าแพลง เนื้อเยื่ออ่อนที่อยู่รอบข้อต่อ (เช่น เส้นเอ็นและเส้นเอ็น) อาจได้รับความเสียหาย ส่งผลให้ข้อต่อไม่มั่นคง การตรึงการเคลื่อนไหวจะจำกัดระยะการเคลื่อนไหวของบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บ ทำให้เกิดสภาวะที่เอื้ออำนวยต่อการซ่อมแซมเนื้อเยื่อ

อุปกรณ์พยุงข้อเท้าที่ดีสามารถให้การสนับสนุนและความมั่นคงเป็นพิเศษแก่คุณได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อข้อข้อเท้าเปราะบางหรือขาดความแข็งแรง การจำกัดการเคลื่อนไหวด้านซ้ายและขวาของข้อเท้า และลดแรงกดบนข้อเท้าที่ได้รับบาดเจ็บสามารถส่งเสริมการรักษาเนื้อเยื่อที่เสียหายได้อย่างมีประสิทธิภาพ