ซอฟท์วอลเล่ย์บอล

ลิเบโร: Libero เป็นผู้เล่นฝ่ายรับเต็ม-ที่มีหน้าที่รับลูกเสิร์ฟและขัดขวาง (รักษาบอล) โดยปกติแล้ว Libero จะมีความเร็วในการตอบสนองที่เร็วที่สุดและเป็นเทคนิคการส่งบอลครั้งแรกที่ดีที่สุดในทีม เนื่องจากตัวเสรีนิยมไม่จำเป็นต้องโจมตีหรือป้องกันหน้าตาข่าย (กฎไม่อนุญาต) จึงเป็นผู้เล่นระยะสั้นที่มีเทคนิคการส่งลูกแรกที่ดี ผู้เล่นที่กำหนดให้เป็น Liberos ในเกมไม่สามารถเล่นตำแหน่งอื่นได้ จำนวนการเปลี่ยนตัว Libero นั้นไม่จำกัด แต่จะต้องมี Dead Ball ระหว่างการเปลี่ยนตัวสองคน และตัว Libero จะถูกแทนที่ด้วยบุคคลที่ถูกแทนที่เท่านั้น การเปลี่ยนตัวต้องทำก่อนที่ผู้ตัดสินจะเป่านกหวีดเพื่อส่งสัญญาณการเสิร์ฟ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Libero สามารถทดแทนผู้เล่นที่แตกต่างกันได้สองนัดในชุดเดียวกัน ก่อนเริ่มแต่ละเซ็ต Libero ไม่สามารถเข้าไปในสนามก่อนได้ และต้องรอให้ผู้ตัดสินที่ 2 ตรวจสอบผู้เล่นเริ่มต้นก่อนจึงจะสามารถเปลี่ยนตัวได้

ผู้โจมตีรอง: ผู้โจมตีรองคือผู้เล่นที่มักจะเล่นการโจมตีอย่างรวดเร็วใกล้กับตัวเซต ผู้โจมตีรองนั้นทุ่มเทให้กับการสกัดกั้น เพราะพวกเขาจะต้องสกัดกั้นการโจมตีที่รวดเร็วจากผู้โจมตีรองของคู่ต่อสู้ และจำเป็นต้องเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วจากศูนย์กลางไปยังทั้งสองด้านเพื่อจัดบล็อกคู่ โดยปกติแล้วตัวรุกรองจะเป็นผู้เล่นที่สูงที่สุดในทีมและจำเป็นต้องมีทักษะการป้องกันที่ดี

ผู้โจมตีหลัก: ผู้โจมตีหลักคือผู้เล่นที่โจมตีจากตำแหน่งใกล้กับเครื่องหมาย เนื่องจากบอลส่วนใหญ่ที่ส่งไปยังตำแหน่งโจมตีหลักเป็นบอลสูง ผู้โจมตีหลักมักจะใช้การวิ่งระยะไกล- บางครั้งอาจเริ่มจากข้างสนามด้วยซ้ำ ในการรุก ผู้โจมตีหลักมักจะอาศัยการทุบที่ทรงพลังในการทำคะแนน แต่บางครั้งก็จำเป็นต้องขัดขวางการป้องกันของคู่ต่อสู้ด้วยการวิ่งในแนวทแยงและการโจมตีที่รวดเร็ว ผู้โจมตีหลักยังต้องเชี่ยวชาญเทคนิคการส่งบอลครั้งแรกด้วย เนื่องจากโดยปกติแล้วพวกเขาจะเป็นจุดส่งบอลแรกครั้งที่สอง นอกเหนือจากตัวเสรีนิยมเมื่อฝ่ายตรงข้ามเสิร์ฟ ผู้โจมตีหลักที่ถนัดขวา-เหมาะที่สุดสำหรับการโจมตีที่ตำแหน่ง 4 (ด้านซ้ายของแถวหน้า) ในขณะที่-ผู้โจมตีหลักที่ถนัดซ้ายเหมาะที่สุดสำหรับการโจมตีที่ตำแหน่ง 2 (ด้านขวาของแถวหน้า)